Torbieli wielkouscca w kale poszukuje sie metoda bezposrednia lub metoda wzbogacenia

Torbieli wielkouśćca w kale poszukuje się metodą bezpośrednią lub metodą wzbogacenia. W metodzie bezpośredniej kawałeczek kału rozciera się z kropelką płynu Lugola na szkiełku i bada się pod immersją lub w powiększeniu 700-800-krotnym. Pewniejsza jest metoda wzbogacenia, polegająca na skupieniu Z licznych metod wzbogacenia na uwagę zasługuje prosta w wykonaniu metoda Rachmanowej, zwłaszcza w modyfikacji Józefa Wacława Grotta. Wykonanie. Jeden gram kału rozciera się delikatnie w 8 ml płynu o składzie: Natrii chlorati 75,0, IvIagnesii sulfurici 30,0, Aquae destihatae ad 535 mI. Uzyskuje się w ten sposób zawiesinę kałową o ciężarze właściwym, odpowiadającym ciężarowi właściwemu torbieli wielkouśćca. Przesączywszy zawiesinę przez podwójnie złożoną gazę, otrzymujemy płyn z zawieszonymi torbielami i poddajemy ,go wirowaniu. Torbiele nie strącają się, gdyż ich ciężar właściwy jest taki sam jak płynu. Zlawszy płyn znad osadu, rozcieńczamy go przez dodanie wody przekroplonej w stosunku: na 1 część objętościową płynu 4 części objętościowe wody, skłócamy i ponownie wirujemy. Torbiele jako cięższe od wirowanej cieczy opadają na dno i mogą być łatwo wykryte w osadzie, badanym pod immersją. Dla większego ich uwidocznienia podbarwia się je przez dodanie do osadu kropelki płynu Lugola. [więcej w: klinika stomatologiczna warszawa, dentysta Kraków, transkrypcje nagrań ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta Kraków klinika stomatologiczna warszawa transkrypcje nagrań