Kregoslup i wiezadlo sierpowate watroby dziela górna czesc na prawa i lewa

Kręgosłup i więzadło sierpowate wątroby dzielą górną część na prawą i lewą. W dolnej części odróżnia się boczne części leżące na zewnątrz od okrężnicy i środkową część, którą trzon krezki jelita cienkiego dzieli na trójkątne zatoki krezkowe (sinus mesentericus}, prawą i lewą. Zatoki te, zajęte przez pętle jelit cienkich, łączą się z sobą rynienką znajdującą się między początkiem trzonu krezki jelit cienkich a krezką okrężnicy poprzecznej, w dolnej zaś części zlewają się z sobą. Dolna część jamy otrzewnej, zwężając się ku dołowi, przechodzi w część miedniczą, w której u kobiet toczy się nieraz zapalenie, zwane zapaleniem otrzewnej miedniczej (pelveoperitonitis). Przez sieć dolna część jamy jest podzielona na przestrzeń przedsieciową i pozasieciową. Read more „Kregoslup i wiezadlo sierpowate watroby dziela górna czesc na prawa i lewa”

Krezka jelita cienkiego jest faldem otrzewnym

Wskutek tego sprawy chorobowe, -toczące się w tylnej ścianie żołądka oraz w trzustce, przechodząc na otrzewną, niekoniecznie pociągają za sobą zmiany w całej jamie otrzewnej. Prócz tego, znaczenie tory sieciowej polega na tym, że przez wąski jej otwór w warunkach sprzyjających może wśliznąć się do niej pętla jelitowa, co wiedzie do uwięźnienia wewnętrznego (incarceratio interna). Uwięźnienie wewnętrzne może powstawać także w innych zachyłkach, mianowicie w zachyłku dwunastniczo-jelitowym (recessus duodenojejunalis s. recessus Treitzi), międzyesowatym (recessus intersigmoideus), znajdującym się pq lewej stronie krezki okrężnicy esowatej, t w jednym z zachyłków okołokątniczych (recessus pericoecalts). Krezka jelita cienkiego jest fałdem otrzewnym, za pomocą którego pętle jelita cienkiego są przymocowane do tylnej ściany brzucha. Read more „Krezka jelita cienkiego jest faldem otrzewnym”

Czynnosc wydzielnicza

Czynność wydzielnicza. W warunkach prawidłowych otrzewna wydziela płyn, którego ilość odpowiada ilości płynu otrzewnego wsysającego się, tak iż otrzewna jest stale wilgotna i śliska. Ilość wydzielanego płynu znacznie się zwiększa po wprowadzeniu do jamy otrzewnej roztworu hipertonicznego aż do czasu, gdy roztwór ten stanie się izotoniczny. Czynniki drażniące otrzewną wywołują także obfite wydzielanie płynu, który w odpowiednich warunkach przybiera cechy wysięku o różnym charakterze (surowiczy, włóknikowy, ropny), zależnie od siły i od rodzaju bodźca oraz od indywidualnych cech ustroju. Czynność obronna. Read more „Czynnosc wydzielnicza”

Przypadki nowotworów hematologicznych AD 2

Doniesiono, że dawki krioprezerwowanych komórek jądrzastych, jednostek tworzących kolonie i komórek CD34 + są głównymi czynnikami determinującymi odzysk i przeżycie neutrofili. Z tego powodu badano różne strategie w celu zwiększenia liczby hematopoetycznych komórek macierzystych w zaszczepienie krwi pępowinowej, w tym wlew dwóch jednostek krwi pępowinowej od różnych częściowo dobranych dawców. Na podstawie obiecujących wczesnych badań z udziałem pojedynczych ośrodków10,11 i rejestrów 5,6 Narodowy Instytut Krążenia, Płuc i Krwi zaproponował badanie transplantacji krwi pępowinowej (COBLT), badanie fazy II, mające na celu ustalenie, czy krew pępowinowa pochodząca od niepowiązanego dawcy może służyć jako odpowiednie źródło hematopoetycznych komórek macierzystych. W przypadku dzieci w wieku powyżej 2 lat z rakiem hematologicznym schemat kondycjonowania składał się z 1350 cGy naświetlania całego ciała, 120 mg cyklofosfamidu na kilogram m asy ciała i 90 mg globuliny antymitocytowej (koń) na kilogram, wraz z cyklosporyną i metyloprednizolon do profilaktyki GVHD.12 Prawdopodobieństwo przeżycia wolnego od choroby w tej grupie wyniosło 49,5% po 2 latach, częstość odzyskiwania neutrofilów w dniu 42 wynosiła 79,9%, częstość występowania ostrej GVHD stopnia II-IV w dniu 100 wynosiła 19,5 %, częstość występowania przewlekłej GVHD po 2 latach wynosiła 20,8%, a częstość nawrotów po 2 latach wynosiła 19,9% .12
W tym samym okresie na Uniwersytecie w Minnesocie ustalono podwójną jednostkę transplantacji krwi pępowinowej, głównie dla dorosłych. Read more „Przypadki nowotworów hematologicznych AD 2”

Plan leczenia

Kwalifikujący się pacjenci mieli co najmniej i mniej niż 22 lata i mieli stan sprawności równy 70 lub wyższy w skali Lansky ego lub skali Karnofsky ego, odpowiednią funkcję narządową, dwie dobrane pod względem HLA jednostki z krwi pępowinowej o odpowiedniej dawce komórek oraz rozpoznanie ostrej białaczki wysokiego ryzyka, przewlekłej białaczki szpikowej lub zespołu mielodysplastycznego. CSA oznacza cyklosporynę, CY cyklofosfamid, FLU fludarabinę, G-CSF czynnik stymulujący kolonie granulocytów, MMF mykofenolan mofetil, TBI całkowite naświetlanie ciała i całkowite jądrzane komórki TNC. Pacjenci otrzymywali 75 mg fludarabiny na metr kwadratowy powierzchni ciała, 1320 cGy naświetlania całego ciała i 120 mg cyklofosfamidu na kilogram, a następnie wlew jednej lub dwóch jednostek krwi pępowinowej (ryc. 1). Read more „Plan leczenia”

Objawy po ukaszeniu grzechotnika

Zdrowy 13-letni chłopiec stawił się w oddziale ratunkowym w San Diego po ukąszeniu grzechotnika. Pacjent próbował złapać węża, ten ugryzł go w lewy palec serdeczny. Natychmiast wsadził palec do ust i zassał go. W ciągu 5 minut miał obrzęk lewej ręki, parestezje i uczucie, że zamyka gardło. Read more „Objawy po ukaszeniu grzechotnika”

Objawy po uderzeniu

55-letni mężczyzna z historią wysokiego ciśnienia krwi i udaru niedokrwiennego na 2 lata przed przyjęciem miał krwawienie z górnego odcinka przewodu żołądkowo-jelitowego. Przy przyjęciu pacjent miał dwa meleniczne stolce bez hemodynamicznego kompromisu. Podczas badania stwierdzono, że ma on prawidłowy niedowład połowiczy, prawy znak Babińskiego, hiperrefleksję i afazję motoryczną. Zgięcie grzbietowej prawej stopy spowodowało przedłużony klon, w wyniku poprzedniego udaru (wideo). Read more „Objawy po uderzeniu”

Kliniczne znaczenie objawów u palaczy z zachowaną funkcją płuc ad 6

Obecni lub byli palacze z zachowaną czynnością płuc, którzy byli objawowi, nie mieli większego odsetka objętości płuc z cechami rozedmowymi (określanymi dalej jako rozedma płuc) niż ci, którzy byli bezobjawowi (odpowiednio 1,6 . 2,2% i 2,0 . 2,1%; P = 0,99), ale miał większy Pi10 (3,73 . 0,09 vs. 3,70 . 0,09, P = 0,002), miarę zgrubienia ściany dróg oddechowych na HRCT klatki piersiowej. Obecni lub byli palacze z zachowaną czynnością płuc, którzy byli objawowi, częściej niż osoby bezobjawowe wykazywały wzrost FVC po zastosowaniu leku rozszerzającego oskrzela, zgodnie z połączonymi kryteriami wzrostu o co najmniej 12% i wzrostem o 200 ml FVC (8% vs. Read more „Kliniczne znaczenie objawów u palaczy z zachowaną funkcją płuc ad 6”