Gruzlica migdalków

Możemy również nieraz wykryć gruźlicę migdałków podniebiennych (Dobrzański – Sźusterćuma), jeżeli badamy histopatologicznie wyłuszczone migdałki. Gruźlicę migdałków podniebiennych możemy uważać. za pierwotną w tym przypadku, w którym nie możemy wykazać żadnych zmian gruźliczych w płucach. Niektórzy autorzy twierdzą, że u dzieci częściej zdarza się gruźlica migdałków jako pierwotna postać gruźlicy gardła i stanowi wówczas ognisko gruźlicze pierwotne. Objawy gruźlicy jamy ustnej i gardła są zależne od umiejscowienia się sprawy chorobowej. Read more „Gruzlica migdalków”

Toczen gardla

Owrzodzenia te zlewają się niekiedy w większe, zajmujące nieraz znaczną część błony śluzowej tylnej ściany gardła. Podobny obraz możemy widzieć również w jamie gardłowej, gdzie na podniebieniu, migdałkach. podniebiennych i łukach podniebiennych zmiany te są widoczne. Chorzy przy tym nie wykazują właściwie żadnego osłabienia. Chorzy ci nie odczuwają też silnych bólów w czasie połykania, charakterystycznych w gruźlicy właściwej gardła. Read more „Toczen gardla”

Wywoluje on chorobe, zwana balantidiasis

Wymoczki (Infusoria) Wśród wymoczków pasożytujących w jelicie człowieka na uwagę zasługuje sparkosz (Balantidium coli). Wywołuje on chorobę, zwaną balantidiasis . Sparkosz ma kształt jajowaty i na całej powierzchni jest gęsto pokryty delikatnymi rzęskami ułożonym w regularne rzędy na błonie pokrywającej wymoczka. W przedniej części znajduje się otwór gębowy (cytostoma) kształtu rozciętego lejka z rzęskami na brzegach, znacznie większymi niż rzęski na powierzchni wymoczka. W żywym wymoczku można odróżnić dwie warstwy: wewnętrzną (endopIasma) i zewnętrzną (ektoplasma). Read more „Wywoluje on chorobe, zwana balantidiasis”

CHOROBY OTRZEWNEJ

CHOROBY OTRZEWNEJ A. WIADOMOŚCI Z ANATOMII Otrzewna jest błoną surowiczą, wyścielającą jamę brzuszną oraz dającą powłokę większości narządów brzusznych. Ta jej część, która powleka ściany jamy brzusznej, nosi nazwę: otrzewna ścienna (peritonaeum parietale), powlekająca zaś trzewia brzuszne – otrzewna trzewna (peritonaeum viscerale). Między obiema blaszkami otrzewnej znajduje się przestrzeń, zwana jamą otrzewną (cavum peritonaei). Przestrzeń ta jest bardzo wąska, szczelinowata i zawiera wodnisty płyn, lecz w tak małej ilości, że tylko wilgotność i połysk błony otrzewnej świadczą o jej obecności. Read more „CHOROBY OTRZEWNEJ”

Narzadami zewnatrzotrzewnymi sa: trzustka, czesc zstepujaca i wstepujaca dwunastnicy

Narządami zewnątrzotrzewnymi są: trzustka, część zstępująca i wstępująca dwunastnicy, środkowa i dolna część odbytnicy, narządy moczowe (nerki, miedniczki nerkowe, moczowody i część pęcherza), nadnercza, węzły chłonne zaotrzewne, tętnica główna brzuszna z jej gałęziami, pień nerwu współczulnego, splot nerwowy lędźwiowy i krzyżowy oraz część narządów płciowych, Ścisły stosunek otrzewnej do narządów brzusznych jest przyczyną częstego jej współudziału w przypadkach chorób tych narządów (zapalenia, nowotwory, sprawy wrzodziejące i in. ). Sieć. Odróżnia się sieć mniejszą (omentum minus) i większą (omentum majus). Sieć mniejsza, czyli więzadło wątrobno-żołądkowo-dwunastnicze (ligamentum hepatogastroduodenale) jest fałdem otrzewnej składającym się z 2 części, mianowicie: 1) z więzadła wątrobno-żołądkowego (ligamentum hepatogastricum), które biegnie od wnęki wątroby i od rowka przewodu żylnego (fossa ductus venosi) do krzywizny mniejszej żołądka, oraz 2) z więzadła wątrobno-dwunastniczego (lig. Read more „Narzadami zewnatrzotrzewnymi sa: trzustka, czesc zstepujaca i wstepujaca dwunastnicy”

Przednia blaszka sieci biegnie od krzywizny wiekszej zoladka ku dolowi

Sieć większa jest dużym fałdem otrzewnej nie zawierającym w sobie żadnego narządu brzusznego i zwisającym w postaci fartucha przed jelitem cienkim. Przednia blaszka sieci biegnie od krzywizny większej żołądka ku dołowi, nieraz aż do spojenia łonowego, a czasami nawet niżej, zwłaszcza w swej części środkowej i lewej. W dole zawraca blaszka przednia ku górze i jako blaszka tylna dochodzi do okrężnicy poprzecznej. Między obu blaszkami nie ma wolnej przestrzeni, natomiast znajduje się zazwyczaj tkanka tłuszczowa, gromadząca się tutaj w dużej ilości u osób otyłych. Sieć jest narządem siateczkowo-śród błonkowym. Read more „Przednia blaszka sieci biegnie od krzywizny wiekszej zoladka ku dolowi”

Miganie, pulsujacy naczyniak

68-letni mężczyzna został przyjęty z eozynofilowym krostkowym zapaleniem mieszków włosowych, erupcją świądu wywołaną przez eozynofilową infiltrację mieszków włosowych. Podczas gdy był on hospitalizowany, pojedyncza, okrągła (2 cm średnicy), tkliwa, podnaskórkowa narośl, która była centralnie podniesiona, rozwijała się spontanicznie przez noc wokół mieszków włosowych na jego prawym udzie. Pigment zmieniony z odcienia skóry na rumień, migał w czasie z pulsem pacjenta, jednak żadne pojedyncze, podskórne naczynie tętnicze nie mogło być obmacywane. Ultrasonografia dopplerowska ujawniła liczne powierzchowne naczynia krwionośne tętnicze i żylne (wideo 2), które również były widoczne w badaniu histologicznym (strzałki). Read more „Miganie, pulsujacy naczyniak”

Globulina antylimfocytarna do zapobiegania przewlekłej chorobie przeszczep przeciwko gospodarzowi ad 7

Ponieważ pacjenci z grupy ATG byli świadomi przypisania grup, nie można wykluczyć możliwości pewnego odchylenia w klasyfikacji przewlekłej GVHD. Najczęstszą przyczyną niepowodzeń leczenia po przeszczepieniu jest nawrót, który u pacjentów z ostrą białaczką występuje głównie w pierwszym lub drugim roku po transplantacji.25 W obecnym badaniu stopa złożonego punktu końcowego 2-letniego przeżycia wolnego od przewlekłego GVHD i wolne od nawrotu były istotnie wyższe wśród osób, które otrzymały ATG, niż wśród tych, którzy tego nie zrobili (37% vs. 17%). Przewlekła GVHD jest drugą najczęstszą przyczyną śmierci pacjentów, którzy przeżywają 2 lata po transplantacji; wydłużenie okresu obserwacji u tych pacjentów potwierdziłoby jego wpływ na przeżycie długoterminowe.1 Niestety, nasze badanie zostało zakończone po 2 latach, a długoterminowe dane uzupełniające dla pacjentów, którzy uczestniczyli w tym badaniu, nie są dostępne. Po ATG nie obserwowano częstszego występowania powikłań zakaźnych, co zostało zgłoszone po wdrożeniu innych technik wyczerpywania limfocytów T. 10,11,26
Chociaż poczyniono pewne postępy w zapobieganiu ostrej GVHD, większość prób zmniejszenia ryzyka przewlekłej GVHD okazała się nieskuteczna.27-29 Zmniejszenie częstości występowania ostrej ostrej GVHD i częstości występowania przewlekłej GVHD obserwowano tylko u pacjentów z ATG. przypadek dopasowanego lub niedopasowanego, niezwiązanego allogenicznego przeszczepu krwiotwórczych komórek macierzystych.10,11 Jednak żadne z tych badań nie stosowało przewlekłej GVHD jako pierwotnego punktu końcowego. Read more „Globulina antylimfocytarna do zapobiegania przewlekłej chorobie przeszczep przeciwko gospodarzowi ad 7”

Globulina antylimfocytarna do zapobiegania przewlekłej chorobie przeszczep przeciwko gospodarzowi ad 6

Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w ciężkich lub innych niepożądanych zdarzeniach związanych z badanym lekiem (tabela S7 w dodatkowym dodatku). Skumulowana częstość nawrotu po 2 latach wyniosła 32,2% (95% CI, 23,4 do 44,2) w grupie ATG i 25,5% (95% CI, 16,3 do 44,2) w grupie bez ATG (P = 0,17) (ryc. 2C) ). Przetrwanie
Dwuletnia stopa przeżycia bez nawrotów wynosiła 59,4% (95% CI, 47,8 do 69,2) w grupie ATG i 64,6% (95% CI, 50,9 do 75,3) w grupie bez ATG (P = 0,21), a stopa 2-letniego całkowitego przeżycia wyniosła 74,1% (95% CI, 62,7 do 82,5) i 77,9% (95% CI, 66,1 do 86,1), odpowiednio (P = 0,46) (wykresy 2D i 2E). W analizie wieloczynnikowej jedynie na rozpoznanie ostrej białaczki limfoblastycznej w porównaniu z ostrą białaczką szpikową wpływało przeżycie (współczynnik ryzyka, 2,64; 95% CI, 1,18 do 5,89; P = 0,02), podczas gdy współczynnik ryzyka dla przeżycia z ATG w porównaniu z nie-ATG był 0,74 (95% CI, 0,34 do 1,65, P = 0,47) (Tabela S4 w Dodatku uzupełniającym). Częstotliwość złożonego punktu końcowego 2-letniego przeżycia wolnego od przewlekłej GVHD i wolnego od nawrotu wyniosła 36,6% (95% CI, 25,2 do 48,0) w grupie ATG i 16,8% (95% CI, 9,2 do 26,4) w grupie grupa nie-ATG (P = 0,005) (Figura 2F).
Dyskusja
Przewlekła GVHD jest główną przyczyną późnej choroby i śmierci po allogenicznym hematopoetycznym transplantacji komórek macierzystych.1,2 Jednym z czynników ryzyka rozwoju przewlekłej GVHD po allogenicznym przeszczepieniu komórek macierzystych jest zastosowanie komórek macierzystych krwi obwodowej jako źródło szczepu, 4 czynnik, który mógł przyczynić się do zwiększonej częstości występowania przewlekłej GVHD ostatnio obserwowanej przez Arai i wsp. Read more „Globulina antylimfocytarna do zapobiegania przewlekłej chorobie przeszczep przeciwko gospodarzowi ad 6”