Przezskórna interwencja wieńcowa a cewnikowanie tętnic wieńcowych w ciężkich chorobach tętnic wieńcowych ad 6

Wskaźniki wyników wśród badanych pacjentów, według grupy leczenia. Krzywe Kaplana-Meiera przedstawiono dla grupy przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) i grupy pomostowania tętnic wieńcowych (CABG) z dowolnej przyczyny (panel A); śmierć, udar lub zawał mięśnia sercowego (MI) (panel B); powtórną rewaskularyzację (panel C); oraz złożony pierwotny punkt końcowy poważnych zdarzeń niepożądanych dotyczących serca lub naczyń mózgowych (panel D). Obydwie grupy miały podobny odsetek zgonów z jakiejkolwiek przyczyny (względne ryzyko z PCI vs. CABG, 1,24; przedział ufności 95% [CI], 0,78 do 1,98) oraz wskaźniki zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, udaru lub MI (względne ryzyko z PCI vs. CABG, 1,00; 95% CI, 0,72 do 1,38). W przeciwieństwie do tego częstość powtórnej rewaskularyzacji była istotnie zwiększona w przypadku PCI (względne ryzyko, 2,29; 95% CI, 1,67 do 3,14), podobnie jak ogólny odsetek poważnych niepożądanych zdarzeń sercowych lub mózgowo-naczyniowych (względne ryzyko, 1,44; 95% CI, 1,15 do 1,81). Paski I wskazują 1,5 SE. Względne ryzyko zostało obliczone na podstawie stawek binarnych. Wartości P obliczono za pomocą testu chi-kwadrat. Tabela 3. Tabela 3. Kliniczne punkty końcowe występujące w szpitalu lub po rozładowaniu, według grupy analitycznej. Częstości występowania zdarzeń niepożądanych sercowo-naczyniowych in vitro były niskie i nie różniły się istotnie pomiędzy obiema grupami (0,9% w grupie CABG i 0,3% w grupie PCI, P = 0,13) (tabela 6 w dodatkowym dodatku), jak przypadek dla stawek wewnątrzszpitalnych. Stawki przed zabiegiem wstępnym dwóch poszczególnych składników pierwotnego wyniku, udaru i zawału mięśnia sercowego były podobne w obu grupach (tabela 2 w dodatkowym dodatku). Po 12 miesiącach częstość występowania poważnych zdarzeń niepożądanych dotyczących serca lub naczyń mózgowych była niższa w grupie CABG (12,4%) niż w grupie PCI (17,8%, p = 0,002) (wykres 2 i tabela 3). Tak więc bezwzględna różnica w 12-miesięcznej częstości poważnych niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych pomiędzy tymi dwoma grupami wynosiła 5,5 punktu procentowego, a górny 95% przedział ufności wynosił 8,3 punktu procentowego. Wyniki analizy traktowanej as były podobne: 12-miesięczna częstość występowania ciężkich niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych lub mózgowo-naczyniowych wynosiła 12,3% z CABG i 17,6% z PCI (P = 0,002).
W populacji, która ma zamiar leczyć, 19 pacjentów wymagałoby leczenia CABG, aby uniknąć pierwotnego wyniku u pacjenta; liczba potrzebna do leczenia w celu uniknięcia specyficznych składników wyniku wynosiła 14 dla rewaskularyzacji, 119 dla śmierci i 71 dla zawału mięśnia sercowego. Liczba potrzebna do leczenia za pomocą PCI, aby uniknąć udaru u pacjenta wynosiła 60.
Drugorzędny wynik
Częstość powtórnej rewaskularyzacji po 12 miesiącach była istotnie wyższa wśród pacjentów w grupie PCI niż wśród osób z grupy CABG (13,5% wobec 5,9%, P <0,001) (Tabela 3). Większość pacjentów poddanych powtórnej rewaskularyzacji leczono PCI, a nie CABG. Wskaźnik udaru był istotnie wyższy w przypadku CABG niż w przypadku PCI po 12 miesiącach, mimo że obie grupy były dobrze wyważone w odniesieniu do choroby tętnic szyjnych i innych czynników ryzyka udaru mózgu (tabela 3). Po 12 miesiącach obie grupy miały podobny odsetek zgonów z jakiejkolwiek przyczyny lub zawału mięśnia sercowego oraz połączonego punktu końcowego zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, udaru lub zawału mięśnia sercowego (Tabela 3). [podobne: dentysta bielsko, stomatolog piaseczno, kursy fizjoterapia ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta bielsko kursy fizjoterapia stomatolog piaseczno