Kregoslup i wiezadlo sierpowate watroby dziela górna czesc na prawa i lewa

Kręgosłup i więzadło sierpowate wątroby dzielą górną część na prawą i lewą. W dolnej części odróżnia się boczne części leżące na zewnątrz od okrężnicy i środkową część, którą trzon krezki jelita cienkiego dzieli na trójkątne zatoki krezkowe (sinus mesentericus}, prawą i lewą. Zatoki te, zajęte przez pętle jelit cienkich, łączą się z sobą rynienką znajdującą się między początkiem trzonu krezki jelit cienkich a krezką okrężnicy poprzecznej, w dolnej zaś części zlewają się z sobą. Dolna część jamy otrzewnej, zwężając się ku dołowi, przechodzi w część miedniczą, w której u kobiet toczy się nieraz zapalenie, zwane zapaleniem otrzewnej miedniczej (pelveoperitonitis). Przez sieć dolna część jamy jest podzielona na przestrzeń przedsieciową i pozasieciową. Read more „Kregoslup i wiezadlo sierpowate watroby dziela górna czesc na prawa i lewa”

Przypadki nowotworów hematologicznych AD 3

Pierwszorzędowym punktem końcowym było roczne przeżycie całkowite, co oceniono za pomocą analizy zamiaru leczenia. Do wcześniejszych drugorzędowych punktów końcowych należały częstości występowania neutrofilów i płytek krwi, ostrej i przewlekłej GVHD, śmiertelności związanej z przeszczepami, przeżycia wolnego od choroby, zakażenia i nawrotu. Inne punkty końcowe obejmowały ocenę rekonstrukcji immunologicznej. Zapisy rozpoczęły się 16 października 2006 r., A zakończyły się po osiągnięciu celu naliczania, 29 lutego 2012 r .; randomizacja rozpoczęła się grudnia 2006 r., a zakończyła się 24 lutego 2012 r. Read more „Przypadki nowotworów hematologicznych AD 3”

Plan leczenia

Kwalifikujący się pacjenci mieli co najmniej i mniej niż 22 lata i mieli stan sprawności równy 70 lub wyższy w skali Lansky ego lub skali Karnofsky ego, odpowiednią funkcję narządową, dwie dobrane pod względem HLA jednostki z krwi pępowinowej o odpowiedniej dawce komórek oraz rozpoznanie ostrej białaczki wysokiego ryzyka, przewlekłej białaczki szpikowej lub zespołu mielodysplastycznego. CSA oznacza cyklosporynę, CY cyklofosfamid, FLU fludarabinę, G-CSF czynnik stymulujący kolonie granulocytów, MMF mykofenolan mofetil, TBI całkowite naświetlanie ciała i całkowite jądrzane komórki TNC. Pacjenci otrzymywali 75 mg fludarabiny na metr kwadratowy powierzchni ciała, 1320 cGy naświetlania całego ciała i 120 mg cyklofosfamidu na kilogram, a następnie wlew jednej lub dwóch jednostek krwi pępowinowej (ryc. 1). Read more „Plan leczenia”

Przypadki nowotworów hematologicznych AD 2

Doniesiono, że dawki krioprezerwowanych komórek jądrzastych, jednostek tworzących kolonie i komórek CD34 + są głównymi czynnikami determinującymi odzysk i przeżycie neutrofili. Z tego powodu badano różne strategie w celu zwiększenia liczby hematopoetycznych komórek macierzystych w zaszczepienie krwi pępowinowej, w tym wlew dwóch jednostek krwi pępowinowej od różnych częściowo dobranych dawców. Na podstawie obiecujących wczesnych badań z udziałem pojedynczych ośrodków10,11 i rejestrów 5,6 Narodowy Instytut Krążenia, Płuc i Krwi zaproponował badanie transplantacji krwi pępowinowej (COBLT), badanie fazy II, mające na celu ustalenie, czy krew pępowinowa pochodząca od niepowiązanego dawcy może służyć jako odpowiednie źródło hematopoetycznych komórek macierzystych. W przypadku dzieci w wieku powyżej 2 lat z rakiem hematologicznym schemat kondycjonowania składał się z 1350 cGy naświetlania całego ciała, 120 mg cyklofosfamidu na kilogram m asy ciała i 90 mg globuliny antymitocytowej (koń) na kilogram, wraz z cyklosporyną i metyloprednizolon do profilaktyki GVHD.12 Prawdopodobieństwo przeżycia wolnego od choroby w tej grupie wyniosło 49,5% po 2 latach, częstość odzyskiwania neutrofilów w dniu 42 wynosiła 79,9%, częstość występowania ostrej GVHD stopnia II-IV w dniu 100 wynosiła 19,5 %, częstość występowania przewlekłej GVHD po 2 latach wynosiła 20,8%, a częstość nawrotów po 2 latach wynosiła 19,9% .12
W tym samym okresie na Uniwersytecie w Minnesocie ustalono podwójną jednostkę transplantacji krwi pępowinowej, głównie dla dorosłych. Read more „Przypadki nowotworów hematologicznych AD 2”