Mepolizumab i zaostrzenia opornej na leczenie astmy kwasochłonnej ad 5

Wartości wtórne zostały w razie potrzeby przekształcone w logarytmiczne. Porównywano porównanie między grupami i między grupami dla średniej zmiany między wartościami wyjściowymi a średnią lub średnią geometryczną wartości po leczeniu z użyciem odpowiednio niesparowanych i sparowanych testów t dla rozkładów parametrycznych i testu U Manna-Whitneya. dla dystrybucji nieparametrycznych. Porównywano proporcje z użyciem dokładnego testu Fishera. Pakiety oprogramowania statystycznego do różnych analiz obejmowały SPSS, wersję 13 (SPSS), Stata, wersję 7 (Stata) i GraphPad Prism, wersję 4 (oprogramowanie GraphPad). Wyniki
Rekrutacja i podstawowe cechy
Rysunek 1. Rysunek 1. Liczby pacjentów, którzy zostali skriningowani, zapisani i przydzieleni do grupy badawczej i którzy ukończyli badanie. Wszyscy pacjenci byli rekrutowani z bazy danych pacjentów, którzy brali udział w naszej klinice oporności na astmę. Spośród 449 osób w bazie danych 52,3% miało eozynofilię w plwocinie w wywiadzie ponad 3% co najmniej raz w ciągu ostatnich 2 lat, a 63,4% z tych pacjentów było leczonych dwoma lub więcej kursami doustnej terapii kortykosteroidami w ciągu ostatnich 12 miesięcy.
Rysunek pokazuje liczbę osób, które przeszły badanie, zapisały się i losowo przydzielono do grupy badanej i ukończyły badanie. Łącznie 61 z 63 badanych osób rozpoczęło leczenie i stanowiło zmodyfikowaną populację, która miała zamiar leczyć. Trzydzieści dwa podmioty losowo przydzielono do grupy otrzymującej placebo. Ogółem ukończono 94,9% wizyt leczniczych. Pacjenci, którzy się wycofali, wykonali średnio 4,6 wizyt leczniczych (38,3%). Pacjenci w obu grupach byli dobrze dobrani pod względem cech wyjściowych (Tabela 1).
Skuteczność
Częstotliwość ciężkich zaostrzeń
Ryc. 2. Ryc. 2. Poważne zaostrzenia podczas przebiegu badania. Panel A pokazuje skumulowaną liczbę poważnych zaostrzeń, które wystąpiły w każdej grupie badanej w ciągu 50 tygodni. Panel B pokazuje rozkład liczby zaostrzeń wśród pacjentów w każdej grupie badanej podczas okresu leczenia badania. Średnia liczba zaostrzeń na osobnika w ciągu 50-tygodniowego okresu leczenia wyniosła 2,0 w grupie otrzymującej mepolizumab, w porównaniu z 3,4 w grupie placebo (względne ryzyko, 0,57, 95% przedział ufności, 0,32 do 0,92; P = 0,02 ).
Mediana okresu leczenia wyniosła 348 dni w grupie otrzymującej mepolizumab i 340 dni w grupie placebo (p = 0,30). W tym okresie wystąpiło 57 zaostrzeń w grupie pacjentów, którzy zostali przydzieleni do grupy otrzymującej mepolizumab i 109 pacjentów w grupie otrzymującej placebo (ryc. 2A). Średnia liczba ciężkich zaostrzeń na osobnika wynosiła 2,0 w grupie mepolizumabu, w porównaniu z 3,4 w grupie placebo (względne ryzyko, 0,57, 95% przedział ufności [CI], 0,32 do 0,92, P = 0,02) (Figura 2A i 2B ). Różnica w liczbie zaostrzeń pozostała istotna w przypadku analizy nieparametrycznej (P = 0,04). Trzydzieści jeden procent badanych w grupie otrzymującej mepolizumab nie miało żadnych zaostrzeń podczas okresu badania, w porównaniu z 16% w grupie placebo (P = 0,23) (Figura 2B). Średni czas leczenia prednizolonem na zaostrzenie był podobny w obu grupach (10,9 dni w grupie otrzymującej mepolizumab i 11,7 dni w grupie placebo, p = 0,31)
[podobne: fala uderzeniowa wskazania, koronki cyrkonowe, mocz badanie ogólne cena ]

Powiązane tematy z artykułem: fala uderzeniowa wskazania koronki cyrkonowe mocz badanie ogólne cena