Belatacept i długoterminowe wyniki w transplantacji nerek czesc 4

Różnica między nachyleniami została przetestowana za pomocą instrukcji kontrastowej w modelu SAS (oprogramowanie SAS, wersja 9.2, SAS Institute). Czas był traktowany jako zmienna ciągła, traktowanie jako efekt stały, a przecięcie i czas jako efekty losowe; nie dokonano żadnych korekt w przypadku innych potencjalnie zakłócających współzmiennych. Przeprowadzono analizę wrażliwości, w której wartości eGFR, których brakowało z powodu śmierci lub utraty przeszczepu, przypisano jako zero; do analizy użyto również modelu stosowanego do analizy nachylenia bez imputacji. Wyniki
Uczestnicy badania
Ryc. 1. Ryc. 1. Liczba pacjentów, którzy zostali włączeni, wstępne losowanie i ukończono badanie. Pacjentami, którzy mogliby zostać poddani ocenie byli ci, których obserwowano przez co najmniej 84 miesiące lub którzy zmarli lub mieli utratę przeszczepu przed miesiącem 84. LI oznacza mniej intensywne, długoterminowe przedłużenie LTE, a MI bardziej intensywny.
Uczestnicy zostali losowo przydzieleni do grupy terapeutycznej między 13 stycznia 2006 r. A 14 czerwca 2007 r. Z 666 pacjentów poddanych randomizacji i przeszczepowi leczono 660 pacjentów; 153 spośród 219 pacjentów leczonych bardziej intensywnym schematem belatacept, 163 z 226 leczonych mniej intensywnym schematem belatacept, a 131 z 215 leczonych cyklosporyną obserwowano przez pełny okres 84 miesięcy (Figura 1), i przeanalizowano wszystkie dostępne dane. Mediana czasu obserwacji dla każdej grupy leczenia wynosiła 84,0 miesiąca (zakres: bardziej intensywny belatacept, 0,2 do 84,0 miesięcy, mniej intensywny belatacept, 0,03 do 84,0 miesięcy i cyklosporyna, 0,07 do 84,0 miesięcy) (patrz Tabela S1 w Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu). Dane dotyczące przestrzegania zaleceń lekarskich zbierano do 36 miesiąca i podsumowano je w Tabeli S1 Dodatku Uzupełniającego.
Skuteczność
Rysunek 2. Rysunek 2. Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia pacjenta i przeszczepu.Panel A pokazuje krzywą Kaplana-Meiera dla złożonego punktu końcowego przeżycia pacjenta i przeszczepu. Panel B pokazuje krzywą Kaplana-Meiera dla indywidualnego wkładu przeżycia pacjenta. Panel C przedstawia krzywą Kaplana-Meiera dla indywidualnego wkładu przeżycia przeszczepu, z cenzurowaniem danych dla pacjentów, którzy zmarli.
Na podstawie szacunków Kaplana-Meiera wskaźniki zgonu lub utraty przeszczepu w przypadku bardziej intensywnego belataceptu, mniej intensywnego belataceptu i cyklosporyny wyniosły odpowiednio 7,8%, 8,0% i 11,4% w 36 miesiącu; Odpowiednio 10,2%, 9,2% i 20,2% w miesiącu 60; i odpowiednio 12,7%, 12,8% i 21,7% w miesiącu 84 (tabela S2 w dodatkowym dodatku). W 60. miesiącu współczynnik ryzyka dla porównania bardziej intensywnego belataceptu z cyklosporyną wynosił 0,52 (95% przedział ufności [CI], 0,31 do 0,89, P = 0,01), a współczynnik ryzyka dla porównania mniej intensywnego belataceptu z cyklosporyna wynosiła 0,48 (95% CI, 0,28 do 0,82, P = 0,005). W 84 miesiącu odpowiednie współczynniki ryzyka wynosiły 0,57 (95% CI, 0,35 do 0,95, P = 0,02) i 0,57 (95% CI, 0,35 do 0,94, P = 0,02) (Figura 2A).
Na podstawie szacunków Kaplana-Meiera wskaźniki śmierci z bardziej intensywnym belataceptem, mniej intensywnym belataceptem i cyklosporyną wynosiły odpowiednio 4,1%, 4,5% i 6,8% w 36 miesiącu; 6,6%, 5,7% i 12,7% w miesiącu 60; i 9,2%, 8,2% i 14,4% w miesiącu 84 (tabela S3 w dodatkowym dodatku)
[hasła pokrewne: gis ebola, test woronowicza, koncentracja życia wokół picia przykłady ]

Powiązane tematy z artykułem: gis ebola koncentracja życia wokół picia przykłady test woronowicza