Belatacept i długoterminowe wyniki w transplantacji nerek ad 5

W 60. miesiącu współczynnik ryzyka dla porównania bardziej intensywnego belataceptu z cyklosporyną wynosił 0,53 (95% CI, 0,27 do 1,05, P = 0,049), a współczynnik ryzyka dla porównania mniej intensywnego belataceptu z cyklosporyną wynosił 0,47 ( 95% CI, 0,23 do 0,94, P = 0,02). W 84 miesiącu odpowiednie współczynniki ryzyka wynosiły 0,62 (95% CI, 0,33 do 1,14, P = 0,11) i 0,55 (95% CI, 0,30 do 1,04, P = 0,06) (Figura 2B). Przyczyny śmierci podsumowano w tabeli S4 w dodatkowym dodatku. Szacunki Kaplana-Meiera dotyczące odsetka utraty przeszczepu wśród pacjentów otrzymujących bardziej intensywny belatacept, otrzymujących mniej intensywny belatacept i otrzymujących cyklosporynę, z cenzurowaniem danych dotyczących śmierci, wynosiły odpowiednio 4,7%, 4,1% i 4,6%, miesiąc 36; 4,7%, 4,1% i 9,8% w miesiącu 60; 4,7%, 5,4% i 9,8% w miesiącu 84 (tabela S5 w dodatkowym dodatku). W miesiącu 60 współczynnik ryzyka dla porównania bardziej intensywnego belataceptu z cyklosporyną wynosił 0,56 (95% CI, 0,26 do 1,23; P = 0,12), a współczynnik ryzyka dla porównania mniej intensywnego belataceptu z cyklosporyną wynosił 0,49 ( 95% CI, 0,22 do 1,09, P = 0,07). W 84 miesiącu odpowiednie współczynniki ryzyka wynosiły 0,56 (95% CI, 0,25 do 1,21, P = 0,12) i 0,59 (95% CI, 0,28 do 1,25, P = 0,15) (Figura 2C). Przyczyny utraty przeszczepu wraz z cenzurowaniem danych dotyczących śmierci podsumowano w Tabeli S6 Dodatku Uzupełniającego. W 84. miesiącu skumulowane częstości występowania odrzucenia ostrego leku Kaplan-Meier wyniosły odpowiednio 24,4%, 18,3% i 11,4% przy zastosowaniu bardziej intensywnego belataceptu, mniej intensywnego belataceptu i cyklosporyny.
Oszacowana szybkość przesączania kłębuszkowego
Ryc. 3. Ryc. 3. Wskaźnik filtracji kłębuszkowej w okresie od miesiąca do miesiąca 84. Szacowany współczynnik przesączania kłębuszkowego (eGFR) wyznaczono za pomocą modelowania powtarzalnego, z czasem jako zmienną kategoryczną. I słupki wskazują 95% przedziały ufności.
Średni eGFR wzrósł w ciągu pierwszych 7 lat w obu schematach opartych na belataceptach, ale spadł w schemacie opartym na cyklosporynie (ryc. 3). W 12, 36, 60 i 84 miesiącu średnie wartości eGFR wynosiły odpowiednio 67,0, 68,9, 70,2 i 70,4 ml na minutę na 1,73 m2 powierzchni ciała, z bardziej intensywnym belataceptem i 66,0, 68,9, 70,3, i 72,1 ml na minutę na 1,73 m2 przy mniej intensywnym belatacepcie. Odpowiednie wartości dla cyklosporyny wynosiły 52,5, 48,6, 46,8 i 44,9 ml na minutę na 1,73 m2. Szacowane różnice w eGFR istotnie faworyzowały każdy schemat belataceptów w stosunku do cyklosporyny (P <0,001 dla ogólnego efektu leczenia każdego schematu belatacept).
Oparta na nachyleniu analiza zmiany z miesiąca do miesiąca 84 wykazała, że pacjenci losowo przypisani do bardziej intensywnego schematu belatacept mieli przyrost średniego eGFR o 1,30 ml na minutę na 1,73 m2 na rok (95% CI, 0,83 do 1,77), a te przypisane do mniej intensywnego schematu miały zysk 1,39 ml na minutę na 1,73 m2 na rok (95% CI, 0,93 do 1,84). W tym samym okresie pacjenci losowo przydzieleni do cyklosporyny wykazywali spadek średniej wartości eGFR (-1.04 ml na minutę na 1,73 m2 na rok, 95% CI, -1,53 do -0,54). Odchylenia eGFR z czasem znacznie się różniły między belataceptem i cyklosporyną
[patrz też: transkrypcje nagrań, cennik implantów, klinika stomatologiczna warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: cennik implantów klinika stomatologiczna warszawa transkrypcje nagrań